Under the Same Sun

26 11 2008

 

Napanood ko sa TV Patrol noong isang gabi ‘yung pagkakahuli ng lider ng mga sundalo matapos makorner ang kanilang buong grupo.  Pamilyar ang pangalan.  ‘Sana hindi, sana hindi’, napaso pa ang dila ko sa paghigop ng kape kakasabi nito.  Tuluyan na ngang pinakita sa tv ang mukha ng sundalo, na parang ‘photo grab’ lang mula sa kanyang Friendster account.  [Napaka-resourceful ng media].  Lintik.  Si Cammayo nga.

 

Nagbalik sa alaala ko ang nakaraan.  Upper class ko ‘tong si 1Lt Vicente Cammayo mula ROTC days pa lang hanggang sa sumubok akong magsundalo.  Mabait na tao si Cammayo.  Sobra nga ang respeto sa ‘kin ng taong ito kahit minsan hindi pa ako pinatikim kahit isang unday ng suntok.   Mas malaki kasi ako sa kanya kaya di niya ako magawang batukan. 

 

Pag pumasok kang opisyal ng ROTC kung anu-anong ‘rites of passage’ ang ipapagawa sa ‘yo.  Meron ‘yung pag MWF na pagpasok ko sa school dapat nakarubber shoes ako sa kanang paa tapos tsinelas naman sa kaliwa tapos may necktie pa na parang nareject sa audition na maging miyembro ng ‘Walang Tulugan’ ni Kuya Germs.  O kaya naman ay bigla lang akong pasisigawin ng tulang ‘Andres Bonifacio Atapang Atao’ sa gitna ng pila ng bayaran ng tuition fee.  May kasama pang matinding hand gesture ‘yan.  Tawanan ang mga nakapila kaya kilala na ako sa accounting office.  Siyempre basta kagaguhan game ako dyan, minamani-mani ko lang.

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





The Choices We Make

26 09 2007

In our lifetime, we jump from one work to another, approximately 5-7 times. San galing statistics ko?  Wala lang.  Napanaginipan ko lang.  Malay mo totoo.  Kung minsan hindi ka lang sigurado sa pinili mong gawin kaya ka palipat-lipat.  “Ayaw ko nang gumiling-giling, pagod na ako”, sabi ng potmaker.  Sabagay, para ka ngang nagbibilot ng malaking kulangot kung ganyan trabaho mo.  Ako nga, magkakaalmoranas na sa walong oras na pag-upo sa harap ng computer.  At pag Pinoy ka na nasa ibang bansa, kadalasang may dalawang full time job ka pa. 

Hindi ako nagtuloy maging sundalo o kaya mag-abugado.  Sa pagsusundalo,  kasama kasi sa job description ang kumitil ng buhay, mahina loob ko sa ganun.  Small time ipis killer lang talaga ako.  Iniisip ko nga kung pano ang payroll sa pagsusundalo.  Baka sabihan pa ako nung mga taga-payroll, “Tatlo pa lang nabaril mo, pano ka mapo-promote nyan?”.  O kaya, “Hala, may nabaril kang inosens, salary deduction ‘yan”, na para ka lang nakabasag ng pinggan.   Sa pag-aabugado naman, may pagkakataong dedepensahan mo ang isang kriminal [bawal kasi ang pumili ng kliyente].  “Injection your honor”,  isisigaw ko dun sa korte na rereplayan naman ako agad ng “Injection oberul”.  Packing sheet, bakit kaya injection eh di naman ako duktor. 

Software engineer ako ngayon with deep industry expertise working on Microsoft.Net platform.  Problema ko lang ang hirap i-explain sa pamilya ko kung ano ang ginagawa ko para kumita di tulad kung sundalo o abugado ka.  In plain words, kami ‘yung gumagawa ng mga ‘bleeding edge’ business technologies.  Ang mga kliyenteng nakaka-rubbing elbows ay ‘yung mga nasa Fortune 500 companies.  Pero ang suspetsa pa rin ni Mommy, macho dancer ako sa isang strip club dahil sa napaka-unholy hour kong magtrabaho. 

 ‘Pag nagre-reunion nga ang mga barkada kong sundalo o classmates sa law iskul, ako lang ‘yung odd man out.  “Di sundalo, di abugado, ano ito?”, napagti-tripan pa akong gawing bugtong pero ok lang.  May ilang colonel din sa training camp ang na-frustrate sa ‘kin noong di ako nagtuloy magsundalo, ‘yung mga naging tatay-tatayan ko kasi ako ‘yung parating number 1 sa physical and academic trainings.   Sa law school, si Dean Letty Aquino na nanay ni gifted child Fr. Aquino na isa sa top 1000 philosophers of the millennium in the world, ayaw akong payagang huminto sa law school.  Kakalawangin daw utak ko ‘pag huminto [hehe, dati na pong may kalawang].    

Last Sunday, nag-take ng bar ‘yung mga classmates ko sa law school.  Kasama sana ako kung di ako huminto last year.  Daming what if’s.  Indeed, what we do today affects who we are in the future.  Nag-attend pa din ako ng bar operations sa Dela Salle para suportahan ang mga kaibigan at kaklase.  Ang bar exam ang pinakaprestihiyosong exam sa Pinas.  Enjoy mag-attend kasi ‘yung kahabaan ng Taft sarado sa dami ng tao, media, at bandang nagpe-perform.   ‘Yun lang din ‘yung pagkakataong pwede kang magtatatakbo ng hubo’t hubad ng walang manghuhuli sa ‘yong pulis.  Ginawa ko nung college ‘yun pero hinuli ako ng sekyu.  Ang reklamo sa ‘kin, public scandal with oversized betlogs.  Hehe.  ‘Kaw, what do you do for a living? 





Betlog Diaries 2: 8 Crazy Things About My Life

12 09 2007

Bakit otso?  Hindi ko alam kay Chuck en’ Clare  en Pepe na nag-tag sa akin at wala ding kinalaman ang otso sa haba ng etits ko o sa aking lucky number.  Here’s 8 nutty things about me: 

1.   Kung anu-anong trabaho pinasok ko para makagradweyt.  Madiskarte sa buhay at kayang mabuhay sa tagilid na lupa.  Naging disc jockey sa Campus Radio saka Star FM gamit ang diplomang Made in Recto.  Undergrad pa kasi ako nun.  Sa radio kami nag-meet ni BebeKo nung college.  Best female guest dj kasi siya.  Nung year-end top twenty countdown, nag-propose ako sa kanya on-air.  Di ko alam na patay na patay na pala siya sa akin dati pa kaya sagot siya agad ng u-oh.  Haha! 

2.  Naging corps commander sa ROTC.  Na-expel lahat ng ka-batch kong officers dahil sa hazing at ako lang natira.  May pagka-sutil pa ako nun.  Pinapagulong ko sa field ang mga kadete pag may tantrums ako like nawala ‘yung scientific calculator ko o kaya nababato ako at gusto ko lang matawa.  [Kaya di ako makapaniwala pag sinasabi nilang ako daw ang pinakamabait na corps commander in da whole wide world] 

3.  Nagtrabaho bilang waiter sa Rose Garden, isang low class prostitution den nung hayskul pa lang.  Pang-gabi ang schedule ko sa halagang trenta pesos magdamag.  Minsan, tinawag akong ‘kulangot’ ng isang lasing na humihingi ng ice bucket.  Badtrip ako kaya bago ko muna binigay ’yung ice cubes, kinaskas ko muna sa betlogs ko para subukan ko kung talagang malamig.  Anlamig nga.  Hehe.  Lesson in life:  Be nice to waiters.  Be very nice. 

4.  Kahit adik mga barkada ko nung college, never tried doobie at all.  Not even once.  Never even joined frat groups. Kahit pa ‘yung limang barkada ko e presidente ng kung anu-anong frat.  Paniwala ko kasi ang mga sumasali ng frat ay duwag.  Sabi nga ni Conrado De Quiros, “they are like mosquitoes, they are brave when they’re in droves”.   

5.  Naging presidente ng student council sa college of law.  Sa law school ko din naranasan maging Best Brief twice [hindi ‘yung sinusuot na sumusuporta sa betlogs, ‘yun ‘yung tawag sa pleadings ng korte]  dahil sa pagiging natural na sinungaling sa courtroom.  Naka-rubbing elbows ko din si Joan De Venecia, miyembro ng UP debate society na naging bar topnotcher noong 2006.    

6.  Muntik na akong maging sundalo.  CAFGU kasi si Papa tapos kalahating taon na din akong nagte-training sa kampo [Camp Upi, Gamu].  Iyak ng iyak si Mommy with matching sikip ng dibdib epek epeks kasi ayaw niya talaga pero kino-convince ako ng mga kapatid ko na tumuloy para meron naman daw silang kapatid na de kanyon.  Nag-teyk a breyk muna ako for a year para pagbigyan si Mommy.  Na-deploy naman agad sa Mindanao ang mga kasabayan ko [kasagsagan noon ng Abu Sayyaf].  Nabaril ng Abu ’yung ka-buddy ko at inuwing dedbol sa amin.  Buti na lang di pala ako nagtuloy.  Six feet below da ground na sana ako ngayon.  Di ko din sana naramdaman kung pano mainlab  at maranasan mag-blog at makipagkulitan sa internet. 

7.  Currently working as software engineer sa Makati Stock Exchange.  High tech promdi.  Natutuwa ako sa elevator kasi sanay lang ako dating sumasakay sa kalabaw.  Pag walang kasabay, tumatalon-talon ako sa elevator at biglang napapakanta ng ’takatak mo’.  Marunong akong makisama ke sunog baga boys man o senior executives.  Pag senior execs at di ako maka-ride on, dinadaan ko na lang sa usapang theory of relativity saka the medici phenomenon. 

8.  Pag may sobrang pera, nagpagti-tripan kong manlibre ng Jollibee super meal o Starbucks kape sa sinumang pulubi o mukang gutom na palaboy-laboy sa daan.  Sabay kwentuhan na din ng buhay buhay.  Mas okey na ‘yun kesa tumeybol ka ng pokpok sa Cubao.  Mga mukha na ngang ewan, di pa marunong mag-handle ng conversation.  Anong akala nila sa ming boys, pekpek lang ang habol?  Hehe.  Biro lang.  Pekpek lang talaga habol namin.  Hala naku!  Hehe. 

Never had regrets sa katarantaduhang pinaggagawa ko sa buhay ko.  Life is short.  Enjoy the ride.  You only pass this journey once so live it.  Laugh at your mistakes but never be afraid to cry.  Now, I’m tagging the following:  bebeKo [diyosa ng kaning lamig], brokenman [by reading this, u are estopped],  sawn [8 kamanyakan, sige na wak ka na bagumbuhay], chillidobo [hot, hot, hot] , nelo [boy tulis], si Chuck ulit [hehe, okay lang un 8 crazy things naman ‘to], earthlotus [boy tulis2], maru [hmm… can’t wait to read urs] .  Okay lang kahit di kayo sumagot.  May kilala naman akong voodoo doctor.  Biro onli.  ‘Yung iba, welcome din makipagkulitan sa tag na ‘to.

*Shoutout to Al and Tim Tayag,  mga guardian angel  at devil ko sa kakulitan para sa kanilang pagbabalik sa ‘Sup Radio – ‘the only morning radio show at night’ sa Jam 88.3 which airs Monday to Thursday, 9-midnight.  Kinig kayo.