My Princess DH

5 06 2010

Ate,

Huli tayong nagkita nu’ng hinatid kita. Galing ka ng abroad, nagpasundo ka sakin sa NAIA tapos diretso na sa bus terminal pauwi ng probinsiya natin. Kumaway ka na lang sa bintana ng bus, nagpapasalamat sa paghatid ko sa ‘yo. Pero di mo alam kung meron mang dapat magpasalamat sa ‘tin, ako ‘yun. Salamat dahil naging kapatid kita.

Salamat sa pag-intindi mo sa ‘kin. Alam ko wala kang choice dahil magkasunod tayo sa magkakapatid. Nung bata pa ako, ‘pag nagpapabasa ako sa ‘yo ng Funny komiks bago matulog, ginagawa mo naman kahit asar ka. Sinasadya mong bilisan magbasa wala tuloy akong maintindihan tapos sasabihin mo ‘Namatay ‘yung bida. The end. Matulog ka na’. Nung elementary na ko pinapaliguan mo pa din ako. Pagkatapos mo akong paliguan, binubuhusan mo ako ng sandamakmak na pulbos. Kaya pagpasok ko sa school para akong naglalakad na espasol. Grade one ako nun, grade six ka. Tapos kahati mo pa ako sa baon. Minsan sabi mo nilulon mo ‘yung babol gam na Bazooka, wala na ubos na. Di mo ko hinatian. Kala mo malalamangan mo ko. Sinabi ko hihiwain ko ‘yung tyan mo kung talagang andun ‘yung babol gam. Tinawanan mo lang ako. Bitch ka din.

Pero nakakaganti naman ako sa ‘yo. Minsan binato kita ng basketball sa mukha habang nakapa-FHM pose ka sa higaan mo. Ang arte mo kasi. Kung ginawa ko ‘ yun sa ibang kapatid natin baka napalo na ako. Pero wala, umiyak ka lang. Na-guilty tuloy ako. Gusto kitang bigyan ng babol gam pang-peace offering.

Pero kahit ganun tayo aso’t pusa, sa ‘yo lang ako nakikinig. Nung lumaki na ako tumigas na ulo ko, may sungay pang kasama. Andyan ‘yung nanggugulo ako sa bahay. Si ate Let sumasakit na ulo sa kin, tumatawag na ng pulis. Pero andyan ka pa rin para makinig sa ‘kin kung ano bang problema. Ang puno’t dulo lang pala ng lahat di nyo ko tinirhan ng ulam. Paminsan-minsan nangongonsensya ka. Sabi ko kasi paglaki ko poprotektahan ko kayo. Ako ang maaasahan niyo. Pero wala, promise lang ako ng promise di ko naman magawa. Isa lang akong higanteng promissory note. Sori.
Basahin ang karugtong nitong lahok »





My Wife Is A Gangster

4 12 2008

 

Pag nag-asawa ka na, dun niyo lang talaga makikilala ang isa’t-isa.  Malay ko bang gangster pala ang ugali ng misis ko.  Bago kasi kami kinasal, di ko man lang siya narinig na umutot.  Noong honeymoon namin, wala pa mang walong oras kaming mag-asawa, nagpakawala siya ng utot habang nakakulob kaming dalawa sa iisang kumot.  Ang sweet ano?  Sana wedding song na lang namin ‘yung ‘Killing Me Softly…’.  Nung minsan naman, kumportable kaming nakahiga habang nanonood ng tv sa kwarto.  Kala ko nagba-vibrate ‘yung cellphone ko sa kama.  ‘BebeKo, pakiabot naman ‘yung cellphone ko may message’, sabi ko habang nakaabot sa kanya ang isa kong kamay.  Dedma lang tapos ang sabi, ‘Wag mong pansinin ‘yun, utot ko lang ‘yun’.  Natigilan ako, nagtakip ng ilong.  Mamya sabay na kaming nagtawanan.   

Isa pang bago kong nalaman sa misis ko, ayaw niyang magsuot ng bestida.  Parang gumuho lahat ng pantasya ko sa buhay.  Old school ako, gusto ko ‘yung pag-uwi ko sa bahay, naka-daster ang misis ko na nag-aantay sa akin.  Pantasya ko na ‘yun mula pagkabata.  At kahit ilang beses kong sabihin na maganda siya ‘pag naka-bestida at tigas na tigas ang titi ko pag nakasuot siya ng ganun, waepeks pa din.  Ayaw niya talaga.   Ngayon kahit walong buwan na siyang buntis, ayaw pa din niyang magbestida, laging naka-maternity pants.

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





Maid In The City

12 11 2008

 pugadbaboy

 

Ang mahirap sa bagong mag-asawa, ‘yung nagtuturuan kayo sinong gagawa ng ganito ganyan.  Sinong magluluto, sinong maglalaba, sinong tagamasahe atbp.  Kailangan pa naming daanin ni BebeKo sa jack en poy, pustahan sa Scrabble, at marahas na paraan tulad ng wrestling hanggang mapigtas ang hininga kung sino ba ang toka sa mga gawaing bahay.  Pero lahat ng problemang ‘yan, solb lahat ‘yan ‘pag may katulong na.  At dahil mahirap kumuha ng katulong na basta-basta na lang, nagpadala ang aking paboritong dad-in-law ng makakasama namin sa bahay galing sa probinsiya namin. 

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





Two Dads and a Funeral

28 10 2008

Tulad ng pagkakapares ng betlog ko, dalawa din ang tatay ko.  Gulat ka ‘no?  Isa itong parte ng nakaraan ko na hindi ko masasagot, pangalawa sa usaping bakit may buhok tayo sa paligid ng butas ng pwet.  Hindi mo alam ‘yon?  Subukan mong salatin ang pwet mo, meron. 

 

Pano ako nagkaroon ng dalawang ama?  To cut the story short:  Naghiwalay ang Mommy at ang kanyang unang asawang si Papa Ceasar, isang pulitiko.  Ilang buwan lang, pumasok naman sa eksena ang pangalawang asawa ni Mommy na si Papang Manolo, isang gago.  Pinanganak ako na kulang sa buwan, kaya pinagpipilitan ni unang tatay na anak niya ako na ayaw namang pumayag ni pangalawang tatay.  Konklusyon:  Tsk.  Ang ganda ng nanay ko. 

 

Mahirap i-reconcile ang ganitong sitwasyon pero sabi nga, ‘truth is stranger than fiction’.  Para sa isang lipunang ‘machismo’ at sagad sa panonood ng soap opera, wala nang bago sa ganito.  Naging isang ‘conscious effort’  na lang sa pamilya na ‘wag nang pag-usapan pa kung kaninong tamod ako nanggaling para walang partido ng pamilya na sasama ang loob.  Nakakatorete lang ng utak.   

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





Letter To My Future Son

1 08 2008

Badoodles Junior,  Hoy ano na?  Excited nakong makita ka.  Kelan ka ba lalabas?  Antagal-tagal ng siyam na buwan.  Pwede bang labas ka na ng pitong buwan pwede na ‘yun.  Laro tayo ng football.   Tapos magpapancit tayo.  Tapos sama kita sa beerhaus.  Tuturuan kita pano mang-tsiks ng kahit walang pera.

 

Dalawang beses nang pinarinig sa ‘kin ni doktora ‘yung heartbeat mo gamit ang doppler.  Putik.  Anlakas ng tunog para kang rakistang nag-go-growl.  Ambilis pa. 150 beats per minute.  Pukinginangsheet.  Siguro kaskasero ka paglaki mo.  Baka maging magaling kang jeepney driver paglaki mo.  O kaya high speed kubrador ng hweteng.  Watdahek, basta makabuhay ka ng pamilya, oks na sakin ‘yun.  

 

Nakita na rin kita sa ultrasound. Syempre wala namang pinagkaiba, mukha kang baby. Sabi ni doktora, matangkad ka raw pero anliit mo pa rin tignan.  Pero syempre mas cute ka sa ‘kin.  Enero pa lang, hiningi na kita kay Mama Mary.   Sabi ko, ‘Mama Mary pa-order ng isang cute na badoodles junior na kasintakaw ko kumain’.  

 

Lam mo bang hindi matanggal ang ngiti ko pag naiisip kong magkakaroon na ako ng Badoodles Jr?  Pagpasok sa opisina, iniisip na nga ng mga nakakasabay ko sa elevator na baka manyak ako.  Lalo pa’t napapakapit ako kung kani-kaninong pwet dahil sa excitement.  ‘Yung tindera sa canteen, nagtaas ng kamay, kala holdap.

 

Pag niyayakap ko si BebeKo sa tiyan, sabi niya sumisipa ka raw, ayaw mo.  Kabata-bata mo pa lang possessive ka na.  Sige pag labas mo, sisipain din kita makita mo.  Hehe.  Ang likot mo na nga, palipat lipat ka pa ng lugar.  Iskwater boy in da making. 

 

Pag malaki ka na, una kong ituturo sa ‘yo ang pagbasa ng traffic lights.  Red is stop, green is go. Dami kasing Pilipino ngayon antatanda na hindi pa marunong sumunod sa batas trapiko .   Wala lang.  Trip lang kitang palakihin na socially aware saka responsable.

 

Palaging magpasalamat sa taong mabait sa ‘yo.  Ang Mommy mo, tinitiis lumunok ng mga bitaminang kasinlaki ng bato ni Darna para siguradong kumpleto ka sa nutrisyon.  Sabi ko kay BebeKo huwag gaano, masobrahan ka ng nutrients mamya tubuan ka ng tatlong mata.  Hindi ka na cute. 

 

Cool akong daddy.  Kung anuman ang gusto mong gawin sa buhay paglaki mo, igagalang ko ‘yun basta wala ka lang aapakang ibang tao.  ‘Yan ang gintong batas ng buhay.  Don’t shit others if you don’t want others shitting you.  At kung may mambully sa ‘yo sa school at hindi ikaw ang nauna, bahala ka nang mag-decide kung ano sa tingin mo ang tama sa mali.  I won’t judge you, I’m not a book.  Ang masasabi ko lang, ‘yang mga bully na ‘yan, bumabait ‘yan pag tinatarakan ng bagong tasang lapis sa mata.  [sipol]

 

Pero syempre wag mo naman akong tatablahin dahil kahit junior kita baka makatikim ka ng full swing na palo ng bat o batuhin kita ng granada.  Ang tatay ko, nahabol na ako ng kutsilyo kasi mayabang daw ako.  Hindi malayong maghabulan din tayo ‘pag mas mayabang ka sa ‘kin. 

 

For the record, pumapayag na ‘kong kahati kita sa dede ng Mommy mo.  Aprub.  Basta sa kaliwa ka lang ok? Sa kanan naman ako.  Buti nga kayong mga baby, konting pihit nyo lang ng iyak, nilalabas agad ng mga Mommy ang dede nila.  Kami kahit siguro umiyak kami ng todo todo, ayaw kaming padedein agad-agad.

 

Paglabas mo, alam ko na kakumpitensiya na kita sa lahat ng bagay tulad ng yakap ni BebeKo, atensiyon ni BebeKo, at pagmamahal ni BebeKo.  Tandaan mo, seniority first.  Dapat igalang ang nakatatanda.  Lalo na ang matandang isip bata.  Saka isa pa, pinakaimportanteng dapat mong tandaan, ako ang may-ari ng remote control sa bahay.

 

Hehe biro ko lang mga yan.  Huwag kang seryoso paglabas mo kundi hahatakin ko ‘yang bunganga mo ng pa-horizontal para mapilitan kang ngumiti.  Life is good.  Sabi nga ni Louis Armstrong, ‘watta wonderful world’.

 





Long Kiss Goodbye, Lola

23 07 2008

Tatlong sunud-sunod na gabi akong hindi nakatulog.  Ganitong ganito din ako bago namatay si lolo.  Kaya pala lola, nagpapaalam ka na rin.  Ang weird naman ng superpowers ko na ‘to.  Sabi mo sa akin noon, ‘gift yan apo’ nung napanaginipan kong nadedbol ‘yung alaga kong tuta na kinabukasan ay nagkatotoo nga.  Pano naging ‘gift’ ang maramdaman ang pagpanaw ng isang minamahal?  Napakawalang kwentang gift naman nito.  Sana naman kung binigyan ako ng superpowers, ‘yung nakakalipad ako para iwas trapik o kaya makapag freeze ng tao para makapag-pickpocket ng mga cellphone.

 

Alala ko pa, andami mong mga payo sa akin noon. May mga seryoso, may mga parang nangti-trip ka lang.  ‘Yung iba may sense tulad ng, ‘Apo, wag ka munang titikim ng mani, bata ka pa, nakakaadik ‘yan’.  Totoo nga, nakakaadik nga.  Sori sa pagsuway.  Naadik ako sa mani. Ganun siguro kung anong pinagbabawal nakaka-curious gawin.  Buti hindi mo ko pinagtripan ng ‘Apo, bawal tumalon sa bangin, nakakaadik ‘yan’.

 

Gusto kong magpasalamat sa ‘yo. Kung hindi ka maagang kumerengkeng noon sa edad na kinse anyos, wala sana akong Mommy.  Dahil sa ‘yo nagkaroon ako ng mabait at lababol na nanay.  Pag kaharap ka pa ni Mommy, nakikita ko kung paano maglambing ang nanay ko sa ‘yo, nagpapaluto ng paborito nyang ulam.  Bihira ang ganong pagkakataon na makita mong bumabalik sa pagiging ‘anak’ ang sarili mong magulang.  OA tignan pero ok na din.  Kulang na lang sabihin ni Mommy sa ‘yo, ‘Ma enge allowance’. 

 

Salamat sa pag-aalaga niyo sa kin ni lolo nung bata pa ako.  Alam ko, medyo matigas ulo ko noon.  Minsan pinabili mo ko ng mantika.  Sa halip na bumili ako ng mantika, pinambili ko ng babolgam na Bazooka ‘yung pera.  Tapos ‘yung supot inihian ko saka ko binigay ko sa ‘yo, sabi ko mantika ‘yun.   Nagtataka ka, kanina ka pa nagpiprito pero hindi man lang tumatalsik ‘yung mantika.  Siyempre, ihi kaya ‘yun alangan naman makaprito ‘yun.  Saka mapanghi ang ihi hindi mo man lang naamoy.  Ako pa sinisi mo.  Hindi ka man lang marunong mag-appreciate ng joke.

 

Meron pa ‘yung nagnenok  ako ng bunga ng papaya sa kapitbahay nating pulis.  Para papaya lang andami mo nang sinabi sa ‘kin.  ‘Yung native na manok, wala naman talaga akong plano na kunin din ‘yon kaso sobrang amo sunod ng sunod sa akin.  At ‘yung anak nung pulis, wala akong intensiyong tiradorin ‘yun sa ulo, nabigla lang ako dahil pinahabol niya ako sa aso.  Galit na galit sa ‘kin ‘yung tatay na pulis.  Hindi naman ako maipa-barangay ni Pulis Patola dahil si lolo nga ang barangay captain.  Sabi mo wag ko nang uulitin, masamang kumain ng galing sa masama. Sawa na kong marinig sa mga pangaral mo kaya may layas layas epeks pa akong nalalaman.  Kaso di ko mapanindigan,  nagutom ako, kaya kinagabihan umuwi din ako.  Sa gate pa lang, nakita kitang nag-aabang sa ulan, naghihintay sa pagbalik ko.  Hindi mo na ko pinagalitan.  Pagpasok ko sa kusina, nakahanda na ang hapag kainan, naamoy ko agad ang  masarap na tinola.  Kala ko ba bawal kainin ang galing sa masama?

 

Naasar pa ako noon, kasi ang tawag mo sa akin ‘pulongkutoy’, parang katunog ng kampon ng mga kuto.  Pero ganun ka siguro magmahal ng apo.  Weird.  Sana tinawag mo na lang akong ‘pulgas’, ‘buni’ o ‘hadhad’, mas disente pang pakinggan. 

 

Hapon na. Oras na para ihatid ka sa ‘yong huling hantungan.  Madilim ang mga ulap, gustong makiramay at magbuhos ng isang mabigat na bagsak ng ulan.  Hindi na kita maihatid baka maiyak lang ako.  Ayaw mo ng apong iyakin, namimingot ka.  Baka mamya bigla kang bumangon dyan sa kabaong tapos pingutin mo ako ulit.  Basta, gusto ko lang sabihin sa ‘yo, ehemm… ehem… mahal na mahal kita.  Salamat sa pag-aalaga sa akin.  Sayang hindi mo na naabutan ang apo mo sa tuhod sa amin ni BebeKo.  Bye bye.  Baunin mo sana ang masasayang alaala, pagmamahal namin, at munting panalangin na sana magkita kayo ni lolo sa kabilang buhay at dun ituloy niyo ang inyong labing labing forever.  Sa pag-alis mo, hindi lang ako nawalan ng isang lola, nawalan din ako ng isang kaibigan.





In Memoriam

15 06 2008

Tatlong sunod-sunod na gabi na kitang napapanaginipan.  Weird.  Wag mong sabihing nagpaparamdam ka lang dahil Father’s Day na.  Imposible ‘yun,  bertdey mo nga nakakalimutan mo, ‘yung father’s day pa kaya.  Matagal tayong nag-uusap sa panaginip na parang magdamagan.  Tumatagay ako tapos nagkakape ka naman.  Binibiro nga kitang ‘clean living’ ka na ngayon.  Sabi mo papogi points lang, may nakilala kang tsiks dyan sa kabilang buhay. 

 

‘Malaki ba boobs?’, awtomatikong tanong ko sa ‘yo.

‘Estupido’

‘Bakit ka pa naghahanap ng iba, kala ko mahal mo Mommy ko’.

‘Mahal ko naman Mommy mo…’

‘Hindi na nag-asawa si Mommy mula ng mamatay ka’, pangongonsensiya ko.  Hindi ka na sumagot.

‘Uwi na ako’, pinutol mo na ang usapan.

‘San ka uuwi?’, pahabol ko pa pero hindi ka na sumagot.  Lumakad ka nang papalayo hanggang nilamon ka na ng dilim. Sa puntong ‘yon nagigising na ako dala na rin ng ingay ng malakas na ulan sa labas.  Mabigat ang patak ng ulan,  bumubulong ng isang malungkot na nakaraan.  Bakit ba ang ulan may pagka-emo, tuwing pumapatak lagi na lang may dalang malungkot na alaala?

 

Mahirap magkaroon ng tatay na tulad mong siga.  Kelangan kong i-meet ‘yung expectations ng pagiging anak ng isang siga.  Naalala ko noong bata pa ako, tuwing napapadaan ka kasama ang mga alipores mong bandido, kailangang pinapakita ko sa ‘yong binabatuk-batukan ko o kaya inuuntog sa pader ang mga kalaro ko.  Clueless tuloy sila kung anong nagawa nilang malaking kasalanan sa kin.  Kaya tuloy naubusan ako ng kaibigan.  Kung meron man akong natirang tapat na kaibigan, si Kojak na sintu-sinto lang saka si Apeng pilay.  Di kasi nila ako kayang takbuhan.

 

Lumaki din akong tigas ulo.  Hehe.  Hindi mo nga ako mapalo noon.  Alam mo kasing pag pinalo mo ako ng dos por dos, inuunahan na kita ng ‘Sige sumbong kita sa pulis.  Sabihin ko andito ka lang sa bahay nagtatago’.  Takot ka naman.  Hehe.  Kala mo, mas wais yata ako sa ‘yo.  At pag nagpapabunot ka pa ng puting buhok sa akin noon sa halagang piso bawat puting buhok, ngayon aaminin ko na, hindi mo talaga puting buhok ‘yon.  Puting sinulid lang ‘yun na pinutol ko ng maiikli.  Oo, ‘yung buhok mong itim ‘yung binubunot ko kaya ka nagkapoknat sa tagiliran ng ulo.  Walang personalan, trabaho lang. 

 

Di ka marunong magbasa at sumulat.  Numero lang at sugal ang alam mo sa buhay.  Pero salamat na din sa naituro mo sa aking pangungupit at pandudugas sa kapwa, nakatulong talaga ng malaki sa buhay ko.  Hayskul ako ng nawala ka pero natuto akong mabuhay sa tagilid na lupa.  Biruin mo, nakagradweyt pa ako ng kolehiyo na pandudugas at laway lang ang puhunan.  Do I make you proud?

 

Wala ka man lang naipamana sa aking good manners and right conduct.  Kung bakit naman kasi wala kang manners.  Hirap tuloy ako pag kumakain kami sa labas kasama ang mga bosing ko.  Lumalagutok sa ingay ang pakikipag-wrestlingan ko sa mga lobster at red crabs.  Tuloy bihira na nila akong sinasama ngayon.  Okey lang.  Puking ina nila.  Ansarap kayang humigop ng sabaw na may kasamang sound epeks. 

 

Pa, paano pala kung wala ka diyan sa langit?  Pwede bang magpakasamang tao na din ako para magkita pa din tayo?  Kahit gago ka, wala na akong magagawa dun, tatay kita.  Pagbali-baliktarin ko man ang mundo, hindi maikakailang nanggaling ako sa betlog mo kaya  kailangang irespeto kita, alalahanin, at bigyang pugay.

 

Ngapala, wag mong kalimutan, June 18 ang bertdey mo.  Hapi Bertdey na lang sa ‘yo.  Sayang di ka na makakatikim ng umuusok sa lamig na beer at super sarap na sizzling hot fried chicken.  Cheers.